Ondanks de teleurstelling over het niet behalen van de finale, kan Moving Action Waalwijk terugkijken op een geslaagd optreden op de WK. Na het binnenhalen van de nationale kampioenstitel was door het team hard getraind. Dit betaalde zich uit in strakkere lijnen en meer overtuiging. Meer dan ooit was het team zich er van bewust dat voor het behalen van een finaleplaats op een internationale titelwedstrijd een perfecte prestatie een vereiste is. Het deelnemersveld wordt op alle fronten steeds sterker. De lijnen moeten strak zijn, de danstechnische prestaties van hoog niveau en er moet snelheid en risico worden getoond met volle overtuiging.

Moving Action moest in de voorronde als tweede van negentien teams starten. Hierin werd een prima prestatie geleverd. Met een unaniem juryoordeel van zeven doorplaatsingen plaatste het team zich voor de halve finale, een aantal dat alleen was weggelegd voor Moving Action en de uiteindelijke finalisten. Een hoopvol begin van de wedstrijd dus, ook omdat er nog duidelijke verbeteringspunten voor de halve finale waren.

Ook hierin was weer het startnummer 2 geloot. Inmiddels zat de Porsche Arena met zo'n 5.500 toeschouwers nagenoeg vol. Het uur van de waarheid voor Moving Action Waalwijk, dit was het moment waarop de vele trainingsuren zich moesten uitbetalen. Nu zou blijken of het team in staat zou zijn om met een nieuwe ronde die pas een maand echt af is in staat zou zijn om de finale te halen. Over het geheel genomen werd de halve finale met meer power, overtuiging en exactheid gedanst. De paren genoten van de geweldige ambiance van een formatiewedstrijd zoals die alleen in Duitsland nog georganiseerd worden. Alles werd gegeven en daarmee begon het lange wachten op de uitslag.

In het verloop van de halve finale werd duidelijk dat de strijd om de zesde finaleplaats zou gaan tussen Moving Action Waalwijk, Mara uit Wit-Rusland en Jantar Elblag uit Polen, waarvan de twee laatstgenoemde teams beide vorig jaar nog in de WK-finale stonden. Zoals hierboven aangegeven werd deze race in Stuttgart gewonnen door de Polen. Om onbegrijpelijke redenen kreeg het team uit Tsjechië, één van de zwakkere broeders uit de halve finale, een cross voor de finale van (verrassend) het Tsjechische jurylid en mag zich hierdoor de nummer 8 van de wereld noemen. Mara kreeg geen enkele cross en werd daarmee gedeeld 9e tot en met 13e samen met onder meer het tweede team uit Nederland VFT.

Over de finalisten: 6e plaats: Jantar Elblag - Polen
Eén van de voormalige wereldkampioenen in de finale. Het team heeft een ernstige verjongingskuur ondergaan. Een erg homogeen gezelschap om te zien. Gekleed in zeer effectvolle blauw-oranje jurken werd gedanst op muziek van ABBA. De grenzen in de muziek van ABBA werden niet opgezocht, waardoor het muzikaal gezien niet heel boeiend was. De openingstango was meteen het beste dat de Polen te bieden hadden met zeer veel en zeer snelle hoofdbewegingen. Daarna leek het kruit verschoten en was het niet heel zuiver. Het team danste als eerste in de finale en leek meteen de zesde plaats voor zich op te gaan eisen. Niet een heel sterk optreden.

5e plaats: Sibirsky Stil Novokuzntesk - Rusland 2
Danste als zesde team in de finale op muziek van het Zwanenmeer. Daar moet je anno 2007 van houden. Een sterk punt van dit team zijn de sterke ruggen van de heren. Technisch goede dansers, waarbij je het eigenlijk steeds jammer vindt dat er niet voor een wat vlotter thema e meer dynamiek en snelheid is gekozen. De uitvoering in de finale was niet constant, vooral naar het einde toe werden verschillende lijnen niet heel exact op de vloer gelegd. De drie 4e plaatsen die het team in de uitslag kreeg toebedeeld wijzen op potentie voor de toekomst. Maar dan graag zonder Tsjaikowski.

4e plaats: Braunschweig - Duitsland 2
Eén van de sterkste teams van de afgelopen jaren waarin het vaak won en in ieder geval telkens bij de besten behoorde. Dit gegeven had trainer Rüdiger Knaack kennelijk geïnspireerd tot het samenstellen van een muziekband waarvan de basis gevormd wordt door 'Simply the Best' van Tina Turner. Aan de hand van deze muziek maken de Braunschweigers een muzikale rondreis over de wereld. Dat gebeurt aan de hand van Turks, Indiaas, Peruviaans, Zulu-achtig en Iers klinkende versies van 'Simply the Best'. Het team heeft dansenderwijs erg veel uit te leggen aan de argeloze toeschouwers en juryleden. Wat dat betreft heb je het met Zwanenmeer of ABBA toch een stuk gemakkelijker. Het gevolg is dat het stuk maar moeilijk aankomt in de zaal. Het publiek reageert niet echt op wat de dansers laten zien op de vloer. Waarschijnlijk heeft dit punt ook wel zijn weerslag op het juryoordeel. Wat de dansers lieten zien was zeer behoorlijk. Er zit veel snelheid in de choreografie en ook de swingdansen zien er tussen het Oost-Europese geweld relatief zacht uit. Rüdiger Knaack lijkt voornamelijk te investeren in het dansgedeelte van de choreografie. De op- en afmars en de showelementen in het wedstrijdgedeelte zijn ten opzichte van de nummers 1 tot en met 3 ver beneden de maat. Nadat Braunschweig twee weken eerder op het Duits Kampioenschap genadeloos was afgemaakt, was nu de vierde plaats hun deel. Voor Braunschweig en zeker op een WK in Duitsland een historisch dieptepunt.

3e plaats: Codreanca - Moldavië
Codreanca wordt eigenlijk altijd eerste of tweede. Dit dankt het team aan de geweldige danskwaliteit die het in huis heeft en aan de soms zeer geslaagde extreme muzikale en choreografische ideeën van trainster Svetlana Gozun. Maar soms - en dat gebeurt de laatste jaren steeds vaker - slaan de Moldaviërs de plank mis. De choreografie en muziek genaamd 'Let's Dance' (maar dan in het Moldavisch) is gebaseerd op Moldavische folklore. De muziek klinkt heel erg vreemd en soms is het erg moeilijk er dansritmes in te ontdekken. De dames zijn gekleed in bijpassende gewaden, compleet met hoofddoeken. Was deze potpourri in oktober in eigen huis nog goed genoeg voor de Europese titel, in de Porsche Arena stond wel vast dat dit niet een hoogtepunt in het bestaan van Codreanca zou worden. Derde plaats op dansvermogen.

2e plaats: Vera Tyumen - Rusland 1
De wereldkampioen van 2007 kwam met een beproefd concept. Voor het derde jaar op rij was Elvis uit de kast getoverd om te proberen ook buitenshuis eens wereldkampioen te worden. De dansers in dit team zijn fantastisch en volledig in staat om de onerhoudende choreografie met erg veel leuke Elvis-rock-and-roll-geintjes vol verve voor het voetlicht te brengen. Een groot gedeelte van de Vera-dansers maakt dan ook onderdeel uit van het gelijknamige latinteam dat op de laatste WK 4e werd. Bijna was de prestatie met drie 1e plaatsen genoeg voor prolongatie van de titel. Het eerder genoemde Tsjechische jurylid beloonde de Russische Elvissen met een 6e plaats, kennelijk naar aanleiding van het onreglementair plaatsnemen van reserves van het team op meetpunten naast de vloer. Een vervelende dissonant, de tweede plaats was echt verdiend.

Wereldkampioen 2007: 1. TC Ludwigsburg - Duitsland 1
Lange tijd was Ludwigsburg de kampioen van vroeger. Jarenlang speelden ze een bijrol op het internationale formatietoneel met weinig spectaculaire resultaten en nog minder vernieuwende choreografieën. Op deze thuiswedstrijd (Ludwigsburg ligt vlak bij Stuttgart) moest de kampioen van weleer weer opstaan. Jarenlang is geïnvesteerd in de nieuwe choreografie 'Barcelona' naar de hymne van Freddy Mercury en Montserrat Caballé. Een waar spektakelstuk met een geweldige aankleding van de dames volledig in goud en met hoogblonde kapsels. De choreografie is een weergaloze aaneenschakeling van veel en snelle figuurwisselingen, met als absoluut hoogtepunt het moment waarop de acht dames als volleerde Latin-danseressen tegelijkertijd en erg snel twaalf draaien onder de arm van de heer maken. Danstechnisch hebben de Ludwigsburgers zeker niet het beste in huis, maar qua ideeën, uitvoering en setting was alles aanwezig om juist op dit moment en op deze plaats keihard toe te slaan. De Arena ontplofte en Ludwigsburg werd voor het eerst sinds elf jaar wereldkampioen, zij het met nipte voorsprong.

Een uitermate intensieve periode is ten einde. Het beoogde doel is helaas niet bereikt door Moving Action Waalwijk. In eerste instantie overheerst de teleurstelling. Later leert een nuchtere beschouwing dat niet alleen het Nederlandse jurylid het team niet plaatste, maar dat nog vier andere juryleden ook niet overtuigd werden. En dat als de juryvoorzitter niet zes maar zeven finalisten had opgeroepen er waarschijnlijk wel een Waalwijks feestje was losgebarsten. Er is dus nog werk aan de winkel. Duidelijk is dat het team met de James Bond kür de juiste weg is ingeslagen en dat er nog veel ruimte voor verbetering en daarmee voor hoop en vertrouwen in de toekomst is.

Supporters, bedankt voor jullie aanwezigheid in Stuttgart! En alle anderen bedankt voor de vele steunbetuigingen in welke vorm dan ook.

De volledige uitslag in cijfers is te vinden in het eerder geplaatste nieuwsitem.